Bir seyler yazabilecek kadar bile gucum yok bu aralar. Dusunmesi bile bu kadar zor geliyorken.
“…
And when your sorrow is comforted -time soothes all sorrows- you will be content that you have known me.
You will always be my friend.
You will want to laugh with me.
And you will sometimes open your window, so, for that pleasure… And your friends will be properly astonished to see you laughing as you look up at the sky! Then you will say to them, ‘Yes, the stars always make me laugh!’
And they will think you are crazy.
It will be a very shabby trick that I shall have played on you.”
…
Breathe out, so I can breathe you in. Hold you in.
Hobi olarak yine git.
Ah, ben yazarim yazmasina. Uzun uzun, sayfalarca.
Ama yazsam ne fayda, bana zarar hatta.
Dusunurum, dusunuyorum. Saatlerce bazen. Konusurum istersen, anlatirim.
Ama anlatamam iste, nasil anlatayim? Hic anlatabilenlerden olmadim ki. Sustum. Icimde belki soylediklerine sayfalarca cevaplarim vardi, ama soyleyemedim ki ben hic bir zaman hic birini. Oylece baktim sadece gozlerine, sonrasi bosluk.
Bundandir zaten, yazmadigim seyler. Yazsam, yazarim. Yazabilsem..
Yaziyorumdur da belki, dusunduklerim gibi onlardan da bir habersindir. Olamaz mi?
Gitme demiyorum diyemeyecegim. Biliyorsun, rol yapmayi ogrenememisim zamaninda. Sen hobi olarak yine git. Ama… Ama iste.
Simdi tum saatleri yok etmek kaldi o zaman bir tek.
(via aliendaisies)
—Goodbye Kiss
When you have everything, it can’t be true.
I was settled into nothingness; a kind of non-being, and I accepted it. It didn’t make for an interesting person. I didn’t want to be interesting, it was too hard. What I really wanted was only a soft, hazy space to live in, and to be left alone.
—Charles Bukowski
(Source: only-the-unloved-hate, via platonomy)
Daydream delusion
Limousine eyelash
Oh, baby with your pretty face
Drop a tear in my wineglass
Look at those big eyes
See what you mean to me
Sweet cakes and milkshakes
I am a delusion angel
I am a fantasy parade
I want you to know what I think
Don’t want you to guess anymore
You have no idea where I came from
We have no idea where we’re going
Launched in life
Like branches in the river
Flowing downstream
Caught in the current
I’ll carry you. You’ll carry me
That’s how it could be
Don’t you know me?
Don’t you know me by now?
Tamam, sustum.
Parcalarina cozunmek gibi, cozulmezcesine.
Hayal edersin, olmaz. Suya dustu dersin.
Hayal edersin, olur. Ama hayal ettigin gibi olmaz. Ona ne diyecegiz peki?
Ya da hayallerin olmussa ve hatta tam da hayal ettigin gibiyse ama sen bu hayalin icine bir turlu giremiyorsan. Ona ne diyecegiz?
Yine diyelim hayallerin gerceklesti, her sey hayalindeki gibi evet. Ama ya sen yetersizsen bu hayale? O kadar hayalmis ki sen ona yetisemiyorsun, o zaman ne oluyor?
Bir sey olmuyor iste. Hic bir sey olmuyor.
